Potencjał

Od ponad 30 lat lokalne telewizje odgrywają niezwykle ważną rolę w budowaniu społeczeństwa obywatelskiego i lokalnej tożsamości. To one pokazują, jak wygląda prawdziwe życie w małych miastach oraz na wsiach. Nie tylko informują, ale edukują, inspirują, wzmacniają więzi w lokalnych społecznościach. Prezentują lokalnych artystów, sportowców czy działania samorządów – jednocześnie dając przestrzeń ich oponentom – co stymuluje budowanie społecznego dialogu, kształtowanie lokalnej polityki oraz wspieranie procesu podejmowania świadomych decyzji.

Mimo, że ich praca spełnia wszelkie kryteria „misji publicznej”, telewizje lokalne wciąż są pomijane przez polskie prawo. Brakuje im legalnej definicji, systemowego wsparcia finansowego i ochrony prawnej. Są obciążane takimi samymi obowiązkami i wymaganiami jak wielkie ogólnopolskie stacje, ale bez dostępu do publicznych środków czy rozbudowanego rynku reklamowego, którego w ich miejscowościach po prostu nie ma. W efekcie ich codzienna działalność to nieustanna walka o przetrwanie – by zapłacić pensje, opłaty za koncesje, podatki czy inne świadczenia publiczne.

Bez wsparcia grozi im utrata tego, czego żadne ogólnopolskie medium nigdy nie pokaże – prawdziwej, żywej tkanki małych społeczności: zerwanego dachu, zalanej uliczki, pięciolatka tańczącego w przedszkolnym przedstawieniu, dziury w drodze czy wysiłku, jaki mieszkańcy wkładają w udoskonalanie czy naprawianie swoich wspólnot. To takie zdarzenia dokumentują nasze codzienne życie i budują mosty łączące mieszkańców z ich codzienną rzeczywistością.

Lokalni nadawcy zasługują na uznanie i wsparcie – nie tylko jako pełnoprawni uczestnicy rynku medialnego, ale przede wszystkim jako niezastąpieni strażnicy naszych małych społeczności. Pomoc dla nich to inwestycja w społeczeństwo obywatelskie, lokalną tożsamość i głos, który jest podstawą prawdziwej demokracji – tego, co aktualna ustawa o radiofonii i telewizji właśnie nazywa „misją”.